مهری مهرنیا از بی مهری ها می گوید

ایراسان /


مهري مهرنيا مي‌گويد: «هيچ‌کس سراغمون نمي‌ياد و نمي‌پرسند زنده‌ايم يا مرده‌.»


                  
او از خانواده‌اش، همسر و فرزندانش که درگذشته‌اند، ياد مي‌کند و تنها از برادرزاده‌اي که او به هم به دنبال زندگي ‌خودش است، نام
 برد.

اين بازيگر پيشکسوت از خانه‌اش هم ياد مي‌کند: «هيچ‌جا خونه‌ي خود آدم نمي‌شه؛ اما به من گفتن براي خرج مريضي، اونو فروختن.»


مهرنيا گلايه‌مند است از اين‌که هيچ يک از بازيگران و مسؤولين سراغي از او نمي‌گيرند و ادامه مي‌دهد: تا سر پايي و مي‌تواني کاري انجام بدهي، همه مريدت هستند و همه تو را مي‌خواهند، اما وقتي از دست و پا افتادي، ديگر هيچ‌کس نگاهت هم نمي‌کند.


وي که سابقه بازي در بيش از 60 فيلم و گرفتن سيمرغ بلورين بهترين بازيگر نقش دوم براي بازي در فيلم «تنوره ديو» از چهارمين جشنواره فيلم فجر را دارد، مي‌گويد: خيلي وقت‌ها دلم تنگ شده کارهايم را ببينم و يا حتي کارهاي ديگران را؛ اما نمي‌شود و حتي آخرين فيلم خودم «ازدواج به سبک ايراني» را هم فقط اوايلش را ديدم.


او ادامه مي‌دهد: ‌وقتي الان کسي نيست که حالم را بپرسد، چرا بايد از گذشته‌ام راضي باشم؟!



مهرنيا در ادامه سخنانش از پرسنل آسايشگاه و همچنين نوجواني به نام "سامان" به‌خاطر رسيدگي به او تشکر مي‌کند.

 آبان ماه سال 85 بود که گروه تئاتر نمايش «دنياي زنها»، جشن تولد 90سالگي او را گرفتند. اما مي‌گويد: در شناسنامه  1306 خورده است؛ اما کمتر هستم. وقتي بچه بودم، مي‌خواستند عقدم کنند و من قبول نمي‌کردم. مرا به دفتر ثبت اسناد بردند و سنم را زياد کردند.


مهرنيا گله‌مند است از بازيگري که از مسؤولان آسايشگاه خواسته تا مراجعه‌کننده‌ها براي ديدار او نامه‌ داشته باشد و تاکيد مي‌کند: کدامتان سراغ ما آمديد، که حالا دستور هم مي‌دهيد؟!


از جمله آثار مهري مهرنيا مي‌توان به «خشت و آينه»، «آرامش در حضور ديگران»، «شازده احتجاب»، «هيولاي درون»، «اتوبوس»، «دزد و  نويسنده»، «جهيزيه براي رباب»، «خارج از محدوده»، «تنوره ديو»، «مسافران مهتاب»، «روز باشکوه»، «زمان از دست رفته»، «دمرل»، «روسري آبي»، «کلاه قرمزي و پسر خاله» و «ازدواج به سبک ايراني» اشاره کرد.